วันจันทร์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555

New Guidelines for Rhinosinusitis


เนื่องจากการติดเชื้อที่ไซนัสมักจะติดเชื้อบริเวณโพรงจมูกร่วมด้วย
จึงเปลี่ยน term การวินิจฉัยจาก Sinusitis เป็น Rhinosinusitis
ทาง
สมาคม โรคติดเชื้ออเมริกา (Infectious Diseases Society of America)
ได้นำเสนอ guideline สำหรับ diagnosis and management of acute bacterial rhinosinusitis (ABRS) infections โดยใช้ระบบ grading ใหม่เพื่อให้มีความชัดเจนมากขี้น( April 15, 2012, issue of Clinical Infectious Diseases.)
ความจำเป็นที่ต้องมี Guideline เกิดขึ้นเนื่องจาก
  • ไม่สามารถแยกทางคลินิกได้อย่างชัดเจนว่าเป็น bacterialหรือ viral acute rhinosinusitis, ทำให้เกิดการใช้ Antibiotic มากเกินความจำเป็นและไม่เหมาะสม;
  • การเลือกคนไข้ในการให้ empirical antimicrobial ที่ไม่เหมาะสมทำให้ได้ Evidence base ที่ไม่มีคุณภาพ เกิดช่องว่างต่อองค์ความรู้
  • เกิดปัญหาเชื้อดื้อยา และปัญหาต่อ antimicrobial susceptibility profiles ของแบคทีเรียที่แยกได้จาก ABRS
  • ผลของ conjugated vaccines ต่อ Streptococcus pneumoniae on the emergence of nonvaccine serotypes associated with ABRS
เนื่องจาก Acute Rhinosinusitis พบได้บ่อยมาก โดยพบ 1 ใน 7 ราย ของผู้ใหญ่ แต่เป็น ABRS 2-10 %ของผู้ป่วยที่อาการเข้าได้กับ Acute Rhinosinusitis การพิจารณาให้ Antibiotic ทาง clinician ต้องพิจารณาจาก clinical presentation เพื่อแยก bacterial จาก viral rhinosinusitis. guideline ข้างล่างถ้ามีข้อใดข้อหนึ่ง ควรให้การรักษาแบบ bacteria ดังนี้
  • symptoms or signs compatible with acute rhinosinusitis lasting for ≥ 10 days without any evidence of clinical improvement;
  • Onset with severe symptoms or signs of high fever (≥ 39°C or 102°F) and purulent nasal discharge or facial pain lasting for at least 3-4 consecutive days at the beginning of an illness; or
  • Onset with worsening symptoms or signs characterized by new onset of fever, headache, or increase in nasal discharge following a typical viral upper respiratory infection that lasted 5-6 days and initially improved ("double-sickening").
  • Antibiotic Treatment for Rhinosinusitis

    First-line therapy:

    amoxicillin-clavulanate, which has better coverage than amoxicillin.เนื่องจาก

  • Increasing prevalence of Haemophilus influenzaeใน respiratory tract infections in children since the introduction of the pneumococcal vaccines; and
  • High prevalence of beta-lactamase-producing respiratory pathogens in ABRS among recent respiratory tract isolates, particularly H influenzae.

Second-line therapy:

  • Doxycycline may be used as an alternate regimen in adults;
  • The following are not recommended because of resistance issues: macrolides, such as clarithromycin and azithromycin; trimethoprim-sulfamethoxazole; and second- and third-generation oral cephalosporins;
  • Combination therapy with a third-generation oral cephalosporin plus clindamycin may be used in children with non-type-1 penicillin allergy or who are from geographic regions with high endemic rates of penicillin-nonsusceptible S pneumoniae. Levofloxacin is recommended for children with type-1 penicillin allergy; and
  • Respiratory fluoroquinolones may be used in patients in whom first-line therapy failed or who have risk factors for antibiotic resistance.

Length of therapy:

  • Adults: 5-7 days for uncomplicated ABRS
  • Children: 10-14 days

Adjunct therapy:

  • Intranasal saline irrigations with physiologic or hypertonic saline may be helpful in adults but are less likely to be tolerated in children;
  • Intranasal corticosteroids are recommended in persons with a history of allergic rhinitis; and
  • Topical and oral decongestants and antihistamines are not recommended.

ไม่มีความคิดเห็น:

โพสต์ความคิดเห็น